SOEST 3
BOSSTRAAT 137
3766 AE SOEST
tel.: 035-6017529

5 september 2010: S.O. SOEST 3 – MAARSSEN 3  5–0

Even was het schrikken, maar vlak voor we in een berustende acceptatie belandden kregen we toch het goede bericht. Michiel, de leidert van het derde had al zijn invloed en connecties aangewend. Met de behendigheid van een kabinetsformateur kon hij ‘zijn elftal’ voor het aangekondigde onheil behoeden. 

Het derde, bestaande uit ijzervreters, háást, háást uit een vorige generaties, een elftal dat weet dat werken en inzet onontbeerlijk zijn voor het behalen van winst.
In de wedstrijd van afgelopen zondag gingen er best dingen fout, maar de intentie, de strijd was als vanouds.
Zoals bij de meeste wedstrijden begonnen we met een stand van 0-0, dus in feite al één punt.
De verdediging moest dat ene punt veilig stellen en dat deden ze. De nummer 3 hield zich, zijn drang om naar voren te gaan beheersend, keurig aan zijn opdracht; dat was voor de achterste lijn een hele geruststelling.
De manier van het ‘duel aangaan’ was er een die de trainert zeer aanstond. In hun rug werden ze gedekt en ondersteund door een man die wel naamsvermelding verdiend, namelijk Henk Reddering, omgedoopt tot Heindrich Pantzer.
Saban had hem geheel kosteloos uitgeleend en zijn Pa had het verplichte inleggeld voor de nabespreking ter beschikking gesteld. Klasse.
Op het middenveld bleek de rechtshalf tot ieders verbazing scorend vermogen te hebben.
Zo waren er meer eye openers; een spits die bij trainingen door een totaal gebrek aan timing hoge ballen aan alle kanten laat passeren, kopte er in de wedstrijd dapper op los, een middenvelder die verdacht werd van het in bezit hebben van een derde long leek er vier te hebben en een man die de spelregels niet helemaal kende en daardoor een gele kaart opliep. 
Al met al het was een genot om met de vele toeschouwers langs het veld te staan.
(althans de eerste helft, na een ruststand van 3-0 werd de tweede helft er een waarbij spelers vooral veel persoonlijke klasse ten toon wilden spreiden)

Deze mannen, dit elftal, met zijn geheel eigen speelwijze, wilden ze laten spelen op een dralonveldje met een losse rubber coating. Echt niet, dit zijn nog de mannen van de oude natte grond, de geur van gras en het genot of de pech van dat ene hobbeltje. Slidingen, diep het gras en de grond ingaand, tot vlak boven het grondwater.
Smerige broekjes en de geur van gras, dáár gaan ze voor. Als het aan het derde ligt blijven ze ook trainen op het trainingsveld en worden ze niet verbannen naar het egale veld 2 op hun dins- en donderdag.
Met deze mentaliteit, inzet én niet te vergeten hun vermogen om naar voren te (durven) voetballen komen we ver, en zo niet dan zijn het in ieder geval ouderwetse voetbalwedstrijden.

Heindrich, Sander, Mark, Jorrit, Jaap, Rieka, Jozuf, Kevin (Jesse) Yourri (Erick), Ruben (Wessel), Bennie

LPR

terug