27 maart 2011: SO SOEST 3 - SDO 2 3-0
Het was zover. Vrijdagavond, in de kantine van SO Soest, nam hij afscheid om voor meer dan een week een meer dan goede daad in Zuid-Afrika te verrichten.
Samen met zijn compagnon zou hij in het zuiden zijn talenten prijsgeven. Zijn talenten zijn alom bekend binnen Soest, maar voor het tweede jaar op rij moest hij de wedstrijd tegen de nummer 1 in de competitie missen.
Aangezien er vorig jaar niet het door hem gewenste resultaat werd behaald moest er dit jaar een andere invulling komen van de technische staf voor deze wedstrijd.
De leider had hij in de voorgaande duels leren kennen en hij wist dat die braaf zijn bevelen zou uitvoeren.
Over de interim trainer had hij nog zijn twijfels: zou hij wel volgens het vaste stramien werken?
Weet hij “zijn” jongens wel te motiveren? En, brengt dit het zo verlangde resultaat? Gelukkig waren zijn zorgen ongegrond. René, die zich in de voorbije week goed had ingeleefd in het derde, deed precies wat hij verlangde.
Hij was de rust zelve op het moment dat het fout leek te gaan en zette iedereen op scherp op het moment dat niemand het verwachte. René begon de wedstrijdbespreking keurig met het resultaat van het schaduwelftal van het derde, de MB1, en daarmee was de toon gezet.
Toch was er bij de wedstrijdbespreking een kleine aanpassing ten opzichte van hetgeen was afgesproken: Heinrich maakte door een blessure na een een half jaar zijn rentree bij het derde.
Voor de rest geen verrassingen in de basisopstelling. De trainer had het René immers uitgelegd en die was het helemaal eens met “zijn” filosofie.
Zodoende werd SDO op de, voor het derde, bekende afstand van de middenlijn opgevangen.
Deze manier van voetballen had de laatste weken de gewenste resultaten opgeleverd, ook al druist dit in tegen de principes van de trainer. Het kon, zoals de trainer op vrijdagavond had voorspeld, dus gewoon niet misgaan.
De wedstrijd verliep geheel anders dan in de eerdere ontmoeting te Bussum.
Veel onrust bij beide ploegen maakte er een wedstrijd van die in een hoog tempo verliep. Hierbij werd een overtreding niet geschuwd. Uiteindelijk bleek het derde over stalen zenuwen te beschikken.
Koelbloedig werd SDO uit de wedstrijd gespeeld, helemaal na de 2-0.
Na die goal was er langs de kant doodse stilte: zou de trainer in Zuid-Afrika gelijk krijgen?
Iedereen vond dit immers een mooie stand. Helaas was er één persoon te veel bezig met de zogeheten “brandlijst”.
Hij besliste de wedstrijd enkele minuten voor tijd in zijn geheel en hieruit blijkt maar weer dat de trainer zijn jongens toch niet helemaal in de hand heeft.
Achteraf bleek dat René zo graag zijn stempel op deze wedstrijd wilde drukken dat hij dit persoonlijk aan onze spits had doorgegeven. Hier is hij door het derde op de voor hun gebruikelijke wijze beboet.
We zijn benieuwd naar de voorspelling van de trainer voor volgende week.

Jos, de Man of the Match |
 |
terug
|