SOEST 3
BOSSTRAAT 137
3766 AE SOEST
tel.: 035-6017529

1 mei 2011: SO SOEST 3 – U.V.V. 2  2–1

Daar stond hij, niet als een stoere verpleegster uit Dokkum met rugzak en hangtieten, maar als een ware adonis, als een rots in de branding. Angst was en is voor hem een zinloze emotie, wat moet, moet.
In de strijd om de nummer één positie kwam hij als overwinnaar uit de strijd; waar anderen aan de druk ten onder gingen of fysiek door het ijs zakten, kwam hij boven drijven; ‘ik ga wel op goal staan’, zei de geblesseerde Sander toen bleek dat het derde alle posities bezet had, behalve die van legale ballenvanger in een voetbalelftal.
Zijn uitspraak dat ‘trainen voor talentlozen’ is deed hij eer aan; op één missertje na (een door valwind van richting veranderend lucky shot op goal) werd zijn optreden gekenmerkt door katachtige reacties en een opeenstapeling van reflexen en andere motorisch gestoorde acties.
Dit leverde hem wel de felbegeerde titel op van ‘Man of the Match’ in de laatste wedstrijd van dit seizoen.

Mede door zijn toedoen, zijn acties en coaching kwam het derde in de winnende modus terecht, iets waar voorafgaande aan de wedstrijd twijfel bij was gerezen.
Door carrièregang gedreven hadden een viertal zich donderdagavond voor het meespelen in een belendend perceel, het tweede, de rest van het elftal in twijfel achterlatend. Aangevuld met twee excellente A-junioren (Yunus en Nick) moesten we de strijd aangaan met UVV die maar drie punten achter ons stond.
De afwezigheid van een keeper, deed ons het ergste vrezen. Met witte kopjes en samengeknepen lipjes werd voor aanvang de warming-up gedaan, er hing iets van angst in de lucht; dit gemengd met de Koninginnetentgeur van de vorige avond zorgde voor een onheilspellende stemming, geur.
Dit totdat hij, onze instant nummer 1, de arena betrad. Het werd stil, onderbroken door zijn ruwe kreten, wanneer hij bij het intrappen steeds weer een bal klemde. Dit werd langzaam maar zeker overgenomen door het team, van schapen transformeerde ze in leeuwen.

De 0-1 achterstand werd simpel opgevangen, mentaal verwerkt en door keihard werk omgezet in een 2-1 overwinning. Met name de tweede helft verliep zoals gepland en bedoeld met een soort senioren Messi actie, die zorgde voor de gelijkmaker, eentje om in te lijsten.
De verdiende drie punten waren de laatsten die we dit seizoen konden innen; doordat ’t Gooi zich had teruggetrokken uit de competitie verviel onze laatste wedstrijd.
Het zit er dus op; een derde plek geeft geen recht op iets van promotie, nacompetitie of Europees voetbal; het is gewoon over.
Rest ons nog een optreden bij het Bas Bakker-toernooi, kijken of we daar een prijs kunnen halen.
De evaluatie van dit seizoen zal nog even op zich laten wachten, of we deze openbaar moeten maken zal nog moeten bepaald, er zijn namelijk nog wel een aantal verbeterpuntentjes te benoemen, als opstapje naar volgend seizoen.

LPR

terug